A pirate's life for me

Pagina 5 van 16 Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 10 ... 16  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op wo nov 11, 2015 4:22 am

Even keek ik Charles in stilte aan. Toen kreeg ik een grote lach op mijn gezicht en ik knikte naar hem. 'Prima,' zei ik terwijl ik mezelf omhoog trok en op de zijkant ging staan. Vechten maakte me veel te opgewonden. Het gaf me zoveel vrijheid en zoveel macht in één keer. Niemand zou mij klein krijgen. Ik stierf liever vechtend, dan dat ik ooit nog iemand zou gehoorzamen. Bovendien, ik schudde mijn haren los, was ik een vrouw en het duurde altijd even voordat ze me aanvielen. Je zag de gedachtegang in hun hoofd: wel of niet aanvallen? Dat was de fout die ze maakten. Een grote fout wel te verstaan.
Er klonken meer kanonskogels en ook de Black Pearl trilde na het afvuren van één. 'Watjes,' mompelde ik terwijl ik van het ene been op het andere been sprong. Liet ze maar mooi man tegen man vechten! Het schip naderde en wat kanonnen klonken, maar er werd niet echt geraakt. Die Spanjaarden wilden dus toch één op één gevechten. Verkeerde keus. We waren nu zo dichtbij dat het andere schip nog bezig was hun plank uit te leggen, toen ik al sprong. Met mijn tenen kwam ik op hun reling terecht en met het vuur in de ogen, sprong ik van de reling op het dek. 'Oh nee...' klonk een hoog, gemaakt stemmetje. 'Jullie zijn allemaal mannen, wat moet ik nu doen?'

Ik voer de Black Pearl strak langs het schip. Het was groot en oogde duur. Daar moesten vast wel wat rijkdommen aan boord zijn. Ik zag hoe mijn mannen bij hun aan boord sprongen, maar besloot zelf aan boord van de Black Pearl te blijven. Bovendien kon ik dan Evette in de gaten houden die net naar binnen was gevlucht.
Ik trok mijn zwaard en liet het door mijn vingers rollen. 'Kom dan poesje, poesje.' Met een grote grijns om mijn lippen keek ik naar het gebeuren bij de reling.
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op wo nov 11, 2015 4:46 am

Het schip wiegde heen en weer toen de kanonnen afgevuurd werden. Charles was net op tijd om te zien hoe de kogel explodeerde op het dek van het Spaanse schip. Het vijandelijke schip beantwoordde echter hun schoten en een hagel van musketkogels regende neer op het dek van de Pearl. De splinters van de planken vlogen in het rond. Charles bukte en rende naar de verschansing. Het volgende moment brulde iemand: 'Enteren, enteren!' En doken, sprongen, slingerden en renden de Spanjaarden naar het piratenschip en de piraten naar het Spaanse schip. Hetzelfde moment stond er opeens een Spanjaard voor hem die zijn zwaard ophief: Charles hief zijn eigen rapier op om de slag te pareren. Ze dansten cirkelend om elkaar heen, proberend een zwakke plek in de verdediging van de ander te vinden. Charles had er moeite mee: hij voelde zich rug niet eens, maar zijn bewegingen werden er wel door belemmerd. Uiteindelijk vond hij een opening in de gepareerde slagen van de ander, trapte de Spanjaard met zijn laars omver en stak zijn rapier diep in de keel. Het volgende ogenblik draaide hij rond om zich te oriënteren en zag nog net een slanke gestalte met blond haar op het dek van het andere schip springen.
Hij stopte zijn zwaard weg, greep een touw en slingerde zich naar het andere dek toe en schoot ondertussen met zijn Flintlock een andere Spanjaard neer die over de plank naar het piratenschip rende.
De twee schepen raakten elkaar; de rompen botsten tegen elkaar als twee nijdige rammen en hij belandde zowat in het water. Hij wist zich nog net over de reling te slingeren, ontweek een Spaanse hartsvanger en stompte een man in het water. De chaos op het Spaanse dek was zowaar nog onmogelijker dan op die van de Pearl. Hij greep weer zijn rapier en pareerde een nieuwe aanval van een vijand. Zijn adem ging hortend: zijn conditie was ontzettend verslechterd door zijn gewonde rug, maar hij ging door.

En zo zat Evette in de kajuit van de kapitein. Ze was bang en geërgerd: als een gekooid dier liep ze de kajuit rond, gefrustreerd met haar rokken zwaaiend: ze hoorde hoe het gevecht begon op het dek van het schip. Ze wilde hier niet achterblijven, weerloos als een decoratiestuk. En wat als er hier nou mensen binnenkwamen?
In wanhoop begon ze de kamer te doorzoeken. Ze veegde enkele papieren weg en doeken, opende kisten en vond uiteindelijk een met ijzer beslagen kist waar enkele wapens in opgeborgen waren. Ze wist niet hoe het werkte, ze wist niet eens wat het was. De pistolen waren niet geladen, de zwaarden waren groot en te zwaar. Ze stond ondertussen zo ongeveer te dansen van ongeduld en nervositeit terwijl boven haar hoofd dreunende voetstappen en geluid van schoten en schreeuwen te horen was. Ze keek uit het raam, maar kon niks anders zien dan de horizon en vieze, zwarte rook die langsdreef. Nerveus maakte ze haar handen tot vuisten en kneep zo hard totdat de pijn haar ietwat kalmeerde. Wat als ze allemaal verloren? Nee, dat kon niet, deze piratenbende had nog nooit verloren van zo'n onbetekenend Spaans schip...

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op do nov 12, 2015 11:55 pm

Het zag er misschien raar en luguber uit, een meisje die gebruik maakte van de twijfel van de Spaanse soldaten en die met een grote lach op haar gezicht naar iedereen uithaalde, maar oprecht genoot ik hiervan. Niet van het hele ik-vermoord-mensen, maar van het ik-heb-kracht gehalte. Ik zag hoe Charles aan boord sprong en in een zwaard gevecht kwam met één van de Spanjaarden. Wat hij echter niet doorhad, was dat er van achter iemand aan kwam. Ik rende naar hem toe, ontweek een langszwaaiend zwaard en stak de aanvaller net op tijd in zijn zij. Verbaasd keek hij opzij en ik lachte alleen maar lief. 'Oeps, sorry!' Ik trok het zwaard terug en haalde weer uit. Hij had nu ook zijn zwaard getrokken en wist mijn aanvallen tegen te houden. Hij viel enkele keren aan, maar ik sprong rustig op zij, wist zelfs plagend mijn hand door mijn haren te halen. 'Nou, genoeg van het spelen?' vroeg ik hem, een andere aanval ontwijkend. 'Dan kunnen we dit beëindigen.' En met die woorden haalde ik ineens uit, en raakte ik hem diep in zijn maag. Hij stortte in elkaar en bleef kreunend op het houten dek liggen.

Er waren wel wat Spanjaarden op ons dek, maar mijn bemanning stond zijn ijzer sterke mannetje. Er was nog niemand langs hun gekomen die mij had bereikt. Op het andere dek zag ik het blonde, wapperende en opspringende haar van Ann. En volgens mij hielp zelfs onze gevangene ons in de strijd. Een frons kwam op mijn gezicht. Hij vocht behoorlijk voor iemand met zulke verwondingen. Dat moest ik onthouden.
Dat ene zwakke moment, dat moment waarin ik na stond te denken over de toekomst van Charles, kwam er iemand langs de verdediging die de kajuit in snelde. Ik hoorde nog net de deur en keek geschrokken om. Evette. Binnen een paar stappen stond ik ook bij de kajuit.
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op ma nov 16, 2015 10:22 am

Opeens was de wereld raar scheef: door de botsing van de twee schepen stond het dek schuin, rolden er allerlei boeken en papieren uit de kasten, schoven bureau en stoelen opzij, kisten bewogen, en Evette viel. Ze knalde tegen de zware eikenhoutenkist vol wapens. Terwijl ze haar hand tegen haar mond hield om haar bloedlip te stelpen hoorde ze zware voetstappen vlakbij de deur en iemand die aan het slot morrelden. Blijkbaar waren die Spanjaarden ook doorgedrongen tot de ingewanden van het schip, zoals de piraten de Spaanse boot veroverden, of althans een poging tot. Evette greep het eerste voorwerp binnen haar bereik wat zou kunnen dienen als wapen: in dit geval een rijkelijk bewerkte, gelukkig lichte stoel die bij een tafeltje had gestaan.
Een schot klonk, het slot van de deur knalde weg en de deur klapte open: twee Spanjaarden stapten binnen ten midden van kruitdamp. 'El capitán no está aquí,' begon de één, voordat de ander haar in de gaten kreeg en met een spottende lach op haar af kwam. Met bewonderenswaardige tegenwoordigheid van geest smeet Evette de stoel naar zijn gezicht, zodat hij verbaasd en vloekend achterovertuimelde met het kapotte meubelstuk over zich heen. Instinctief greep ze nu in een geopende kist op zoek naar een wapen. Ze sneed haar hand open aan een dolk en had toen een hartsvanger te pakken. Maar voordat ze ook maar iets had kunnen doen was de andere Spanjaard bij haar. Onhandig - zo had ze het haar verloofde wel eens zien doen tijdens een schermceremonie - hield ze het zwaard boven zich om te pareren, maar de man sloeg zonder moeite de hartsvanger uit haar handen. Rinkelend viel het zwaard tegen de vloer. Even aarzelde ze en rende toen weg: maar de Spanjaard had haar met twee stappen ingehaald en greep haar vast. Onwillekeurig scheurde er een kreet los van haar lippen. 'Jack!

Een verstikkende rook hing om hen heen. Charles ogen traanden en zijn longen deden pijn: hij begon last van zijn rug te krijgen. Het dek leek onder zijn voeten te golven alsof hij aan het surfen was. Het was een mêlee van vechtende mannen, zwaarden, glinsterende dolken, dreunende musketten en geknal van pistolen, onderbroken door het constante staccato van de kanonnen. Boven alles uit hoorde hij de hoge, lichte stem van Ann, humoristisch, plagend, ongrijpbaar, wild en aantrekkelijk: af en toe zag hij haar, hoe ze ronddraaide om slagen te pareren en zonder aarzelen doodde.
Hoestend hing hij tegen de reling aan. Zijn rug begon te branden en zwarte kringen dansten voor zijn ogen. Hij kon dit niet aan. Hij moest weer terug zien te komen aan de Black Pearl, en gauw ook, mocht hij het willen overleven...
Hij hoorde hard gekraak en wierp een blik omhoog. Door de rook heen zag hij de mast van het Spaanse schip wankelen. Gauw kwam hij overeind en rende zo goed en zo kwaad als het ging richting Ann, die net een Spanjaard diep in de maag stak. 'Pas op!' schreeuwde hij, greep haar toen vast en trok haar naar zich toe: met een harde klap kwam de mast neer op het dek, een massa touwen meesleurend: iets later en de blonde pirate zou bedolven zijn onder de mast. Even stond hij nog zo en liet haar toen los om een blik om zich heen te werpen: de Spanjaarden leken het onderspit te delven. Op hun eigen schip waren er nog enkele in gevecht: anderen lagen ontzield tussen enkele dode piraten. Charles keek naar de Pearl, waar het vechten nog bezig was, maar ook in minder heftige mate.

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op ma nov 16, 2015 10:46 am

Met grote ogen keek ik Charles aan en even moest ik op adem komen na de bijna-dood ervaring. Echter, dat duurde niet langs. Het schip begon scheef te zakken en ik wees hem naar de plank. 'Opschieten! Ik kom zo achter je aan Charles!' Ik trok me uit zijn armen en rende naar de trap toe die ik bijna afsprong. Dit schip zou niet ten onder gaan zonder dat we er iets van af hadden gehaald. Dat was regel 1. Of nee, regel 2. Regel 1 was dat je voor jezelf en elkaar er moest zijn en moest vechten. Haastig keek ik rond, mijn ogen waren nog niet gewend aan deze duisternis. Ik probeerde de deuren tot ik eindelijk vond wat ik zocht.
Met beide handen begon ik het goud in mijn jurk te stoppen. Mijn zakken, tussen mijn borsten, zoveel plaatsen als ik maar kon bedenken stopte ik vol. Geschrokken keek ik naar beneden waar zich ondertussen water aan het ophopen was. Op een razend tempo begon ik te rennen, de duisternis van de gang weer in. Wat ik daar echter niet verwacht had, was de kapitein van het schip, zijn zwaard omhoog.

Bijna nog voordat ze mijn naam had kunnen schreeuwen, kwam ik binnen gestormd. Ik trok mijn zwaard. 'Kunnen jullie wel? Met zijn tweeën tegen een dame? Volgens mij komen jullie hier voor mij, niet voor haar.' De twee lieten een schamper lachen horen. 'Dan pakken we jou toch. De kapitein zal je vast persoonlijk de strot doorsnijden.' De twee gingen uit elkaar en draaiden om mee heen. Slim, maar niet slim genoeg. 'Te bang om alleen te vechten? Hebben jullie elkaar nodig om van mij te winnen?' Een grote grijns trok om mijn lippen heen. 'Ik zal je wat vertellen, zelfs zo kan ik jullie aan.' Ik gooide mijn zwaard op de grond, in de richting van Evette zodat ze iets had om zich te beschermen. De twee vielen meteen aan en snel dook ik weg onder de zwaarden vandaan. De enkele seconde die ze verbaasd bleven staan, benutte ik om een flinke trap uit te delen waardoor de één op de grond viel, om vervolgens het moment van zwakte gebruikte om het hoofd van de tweede Spanjaard vast te grijpen en er een enorme ruk aan te geven. Zijn lichaam zakte levenloos neer.
Met de grootste kalmte pakte ik zijn zwaard aan. 'Nu dan maar een eerlijk gevecht ervan maken?'
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op di nov 17, 2015 11:00 am

De beelden leken allemaal raar in elkaar over te vloeien, alsof hij constant gedeeltes miste. Het ene moment had hij haar net op tijd onder de vallende mast weggesleept - nu was ze opeens weer weg als de wind. Haar woorden echoden nog in zijn hoofd na. Vermoeid klemde hij de kaken zo hard op elkaar dat het pijn deed. Er leek een mist voor zijn ogen te dansen. De plank... de plank. Hij moest weer terug naar de Pearl. De Spanjaard was overwonnen. Hij moest weer terug.
Toen hij naar de reling wankelde viel hij half flauw en hij knielde op één knie neer: alle geluiden leken van heel ver te komen. De vlammen sloegen hem uit, afgewisseld door ijzige rillingen van koude. Zijn rug was weer opnieuw begonnen te bloeden door de ongecontroleerde bewegingen van het gevecht. Hij moest weer terug naar de Pearl. Dat was de gedachte die hij zich voorhield.
En Ann dan? Hij hief het hoofd weer op. Hij zag enkele piraten op het dek, die nu raar scheef begon te hangen. Enkele ontwapende Spanjaarden, dode mannen - er hing overal nog kruitdamp en vieze, zwarte rook, maar hij zag geen spoor van de blonde pirate.
Hij krabbelde overeind. Het stond hem, heel vaag, voor de geest dat ze naar het midden ruim was gerend. Hij wankelde naar de trap en liep de gangboorden op. Zijn ogen moesten wennen aan de plotselinge duisternis: tot zijn agitatie bemerkte hij dat hij met zijn laarzen in water stond. Met onregelmatige ademhaling zette hij een paar stappen verder, met één hand steun zoekend bij de wand.
Opeens zag hij haar. Een flits van een figuurtje met blond haar in het duisternis. Charles opende zijn mond al om te roepen, maar de kreet bestierf hem op de lippen toen hij een ander gestalte uit de duisternis zag opdoemen als was het een geest. De breedgeschouderde man stond met zijn rug naar hem toe. Charles waadde verder, geruisloos. Onderwijl pakte hij zijn Flintlock tussen zijn riem vandaan en richtte die op het achterhoofd van de man. Het spannen van de haan maakte een klikgeluid. Het klonk ongewoon luid in de stilte. 'Deje que el ataque espada,' snauwde hij in het Spaans: laat dat zwaard vallen. 'Kom Ann, laten we hier weg zien te komen voordat het complete schip zinkt.'

Het enige wat Evette kon doen was het wijdopengesperde ogen van afschuw blijven staren terwijl de ademhaling haar door de keel reutelde. Uiteraard was ze niet handig genoeg om het zwaard op te vangen wat Jack haar toe gooide, met gevolg dat het rinkelend voor haar voeten landde, maar ze durfde zich amper te bewegen om het op te pakken. Als een getergde leeuw schopte Jack een Spanjaard naar achteren, die tegen een kast tuimelde zodat enkele boeken naar beneden regenden: het volgende moment had de piraat de nek gebroken van de andere man.
Evette voelde een golf van paniek, angst en schrik door haar maag gaan, terwijl ze zich haastte om de rapier van Jack op te rapen, ten einde om zichzelf nog enigszins te kunnen verdedigen - niet dat het zou baten. Haar gezicht zag bleek van spanning terwijl ze wachtte op hetgeen dat komen ging. De Spanjaard die Jack naar achteren had geschopt was ondertussen alweer overeind gekomen, vloekend in een waterval van Spaanse woorden. Maar toch, nu ze had gezien hoe de piratenkapitein kon vechten - ze twijfelde er niet aan dat hij deze man ook te baas zou kunnen.

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op di nov 17, 2015 11:19 am

De kapitein stapte op me toe en greep me toen met één van zijn handen bij mijn schouder vast. Ik voelde zijn koude hand op mijn schouder en verstijfde. Plotselinge angst en pijn stroomde door mijn lichaam heen. 'Wat doet dit hier?' vroeg de man en zijn vingers gingen naar mijn jurk, pakte de ketting die half uit mijn jurk hing en trok deze omhoog. Ondertussen stond het water me tot op de enkels, maar ik merkte het niet eens meer.
Mijn kracht kwam pas weer terug, toen ik de stem van Charles hoorde die blijkbaar in het Spaans sprak. Ik trok snel terug en greep het zwaard van mijn riem die ik met vaart omhoog stak. 'Ik zou luisteren.' Ik greep de losse hand van Charles vast en wist me langs de kapitein te begeven. 'Een goed kapitein, gaat ten onder met zijn schip,' zei ik. Vluchtig ging mijn blik naar Charles. Zodra we omgedraaid zouden hebben, zou de man ons aanvallen. We konden niet zwak zijn. De greep om het lemmet van mijn zwaard werd steviger en in één haal, sloeg ik het hoofd van de man eraf. 'Nou kom,' zei ik en met Charles hand in de mijne, begon ik te rennen.

Gelukkig was de man (dom genoeg) wel in voor een potje zwaardvechten. We draaide enkele seconden, minuten misschien, om elkaar heen. Ik liet hem aanvallen, maar verdedigde alles makkelijk. 'Kom zeg, dat kon ik ook toen ik 10 was,' riep ik de verhitte Spanjaard toe, die alleen maar woester werd.
Toen ik er eindelijk genoeg van had, k hoorde mijn mannen alweer schreeuwen op het dek, maakte ik er een einde aan. Ik haalde uit, stak mijn zwaard in de maag van de Spanjaard en trok weer terug. Hij zou vanzelf sterven, dat was zijn schuld voor mij uitdagen.
Ik knikte naar Evette en toen naar het dek. 'Laten we kijken of iedereen er is!' Binnen drie stappen was ik al bij de deur, en voor de zekerheid ging ik haar voor de trap op. De laatste Spanjaard werd net van boord gegooid en de schepen begonnen alweer uit elkaar te drijven. 'Hebben we iedereen?' vroeg ik Stevan. 'James, Karel, Bajo, Ann en Charles meneer.' Uit eerbied sloeg ik mijn ogen neer, tot de ena laatste naam. 'Ann?!'
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op di nov 17, 2015 11:34 am

Evette was mee naar boven gewankeld, eerder voortgeduwd door Jack. Het eerste wat ze deed was naar de dolboorden snellen en overgeven. Ze kon het beeld niet uit zich wegkrijgen van de Spanjaard, doorboord met Jack's zwaard in de maag, waar een golf vettig bloed en raar, blauw uitziend weefsel uitspoot: de uitpuilende ogen, de ongelovige blik, het schuimige bloed bij de mond.
Met trillende hand veegde Evette haar mond af en hield zich staande aan de reling en nam het toneel eens in zich op. Het zag eruit alsof de wereld was begonnen te vergaan: in de lucht hingen zwarte, vieze wolken: kruitdamp hing als mist rond de schepen. Het Spaanse schip had een omgevallen mast en hing raar scheef: enkele planken waren gebarsten. Maar dan die lijken... Overal waren de ontzielde mannen, voornamelijk Spanjaarden, als een bovengronds kerkhof. Als mechanisch liet Evette haar ogen dwalen van de ene dode naar de andere en werd opnieuw misselijk. Als van veraf hoorde ze de piraten en een bemanningslid die vertelde wie het niet gehaald hadden. Evette hief haar hoofd op toen ook Ann vermist werd. Ze keek naar het Spaanse schip en voelde een rare draaiing in haar maag. Maar terwijl ze keek zag ze het hoofd van Charles verschijnen en Ann, en schor riep ze: 'Ze leeft nog, daar is ze, met Charles Turnley!'

Een moment dacht hij dat hij bewusteloos was geraakt of in ieder geval flauw moest zijn gevallen: maar toen hij zijn ogen opensloeg stond hij nog gewoon, dus waarschijnlijk had het allemaal slechts in zijn hoofd gezeten. Hij zag de Spaanse kapitein ineenzakken: het volgende moment voelde hij Ann's hand in de zijne, en ze begon te rennen. Met moeite rende hij naast haar mee: een rood floers danste voor zijn ogen. Hun laarzen splasten in het water, uiteenspattend in druppels: het leek een eeuwigheid te duren voordat ze de trap zagen. Hij rende nu omhoog en trok haar naast zich mee. Het daglicht scheen uiteen te barsten in fel wit: hij hapte naar adem. Het dek hing raar scheef.
De planken waren tussen de schepen weg: Charles rende naar de reling en zag ze in het water liggen. Snel gleed zijn blik omhoog. Dan maar dezelfde weg terug als heen. Hij greep een van de touwen die nog over was en stak Ann zijn hand toe. 'Kom, snel, we hebben geen tijd te verliezen.' Hij trok haar tegen zich aan en haalde toen diep adem. Met een allerlaatste krachtinspanning klom hij toen met haar tegen zich aan op de reling, en liet zich vallen.
Na een slinger kwamen zijn laarzen met een klap op het dek van de Pearl neer. Charles liet Ann los, en zakte vermoeid op zijn knieën, compleet op. Maar ze hadden het gehaald.

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op di nov 17, 2015 11:45 am

Ik snelde naar de reling en kwam naast Evette te staan. De loopplank was al tussen de schepen in gevallen en de sprong was te ver. Echter, Charles pakte een touw en verbaasd, enigszins verwonderd, bleef ik staan kijken. Bijna simpel kwamen ze terug op ons dek. Ik knikte naar Ann en liep toen rustig naar Charles toe. Een vriendschappelijke hand werd naar hem uitgestoken om hem aan omhoog te trekken. 'Dankjewel,' zei ik met een oprechte glimlach. 'Laten we een bed voor je klaar maken dat je wat kunt rusten niet?' Ik draaide me om en wees naar de deur. Één van de piraten knikte en liep snel weg om het in orde te maken. 'En dan als je uitgerust bent, kunnen we het eens hebben over je toekomst.' Ik gaf Charles een vriendschappelijke klop op zijn schouder en duwde hem daarmee tegelijk een beetje richting de slaapzaal. Hij was kapot en het schip moest eerst opgeruimd worden.
Ik stapte op één van de masten zodat ik boven mijn piraten kwam te staan en begon orders uit te delen zodat het schip weer veilig en schoon werd. 'Vanavond zullen we ze allemaal netjes een zeemansgraf geven.'

Ik bleef hijgend op het dek staan. Het was allemaal zo snel gegaan, maar ik had Charles vertrouwd en daarom stond ik hier nu. Ik haalde enkele keren diep adem om bij te komen, maar lang de tijd had ik niet. Jack stond op de onderkant van het zeil en gaf ons aanwijzingen.
Zodra hij klaar was, liep ik naar de kajuit toe en begon ik het goud en de sieraden uit mijn jurk te halen.
En verder was Ann even niet inspirerend
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op di nov 17, 2015 12:05 pm

En zo stond Charles opeens in het vooronder, in de schemering. Het vooronder, waar je nooit rechtop kon staan en 's nachts op je knieën moest kruipen onderlangs de rijen hangmatten. Het stonk er altijd en als de zee hol was, zodat de luiken en porten gesloten moesten blijven, was het er zo donker dat niemand het er harden kon. Maar nu voelde het voor Charles als een koningszaal. Hij kroop in een voor hem snel opgehangen hangmat zonder verdere ceremoniën. Het volgende moment was hij in slaap, of bewusteloos, of flauwgevallen, wat dan ook.

Met starende ogen zag Evette hoe de overgeleven bemanning snel het schip weer zeilwaardig begon te maken: ongetwijfeld om zo snel mogelijk van het zinkende schip af te komen, dat ongetwijfeld een enorme zuigkracht had. Kanonskogels, kruivaten, enterhaken, touwen, blokken, takelage en nog meer spul: alles werd schoongeveegd en opgeruimd. De lijken werden allen naar een kant gesjouwd en gewikkeld in zeildoek.
Als verdoofd stapte Evette over het dek, nauwelijks bewust van de dingen die om haar heen gebeurden. Haar bewegingen waren houterig en haar ogen star: ze wilde weg. Ze wilde naar huis. Ze wilde alleen zijn: maar de kajuit wilde ze nu niet meer in, nu zeker niet na wat er gebeurd was.
Hoe wist ze niet, maar uiteindelijk stapte ze door de gangboorden en vond haar eigen kleine kamertje voorin het schip. Ze sloot de deur achter zich en liet zich toen op het primitieve bed glijden, klemde de deken om zich heen en tuurde naar de kaarsen alvorens ze begon te huilen met woeste snikken en uithalen alsof ze een klein meisje was.

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op di nov 17, 2015 12:21 pm

Het schip was opgeruimd, snelle reparaties waren uitgevoerd en de lijken lagen bij elkaar op het dek. Een groot wit zeil lag over de lichamen heen. IK knikte naar de jongen achter het stuur en voelde hoe langzaam het schip weer in beweging begon te komen. En weer een kaping overleefd. Dit keer waren niet eens wij de aanvallers.
Ik rekte me uit. Mijn spieren waren ietwat stijf, maar een goede nachtrust zou dat wel oplossen. Voor nu wilde ik eerst met Charles spreken. En daad bij het woord voegend, liep ik naar beneden toe. Aangezien hij de enige was op dit moment, had ik hem snel gevonden. Ik tikte de slapende man op zijn schouder. 'Charles, we moeten praten'

Ik had het goud op Jacks bureau gelegd, en had daarna geholpen met opruimen. IK had me zelfs nog wat opgefrist. Nu was ik onderweg naar Evette. Tegen mezelf zei ik dat ik niet wist waarom ik haar opzocht, maar dat loog ik. Ik wist het maar al te goed. Het enige wat ik miste op dit schip, was een vriendin.
Twee keer klopte ik op de deur, toen opende ik hem langzaam. 'He Evette, ik ben het,' fluisterde ik bijna.
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op di nov 17, 2015 12:29 pm

Bloed, holle klanken van schreeuwen, ketens, koud als de dood. De beelden van vroeger, die in ijlerige demonen langs zijn netvlies dansten, vervaagden over in de recente gebeurtenissen: hij voelde weer water om zijn voeten, de schemering, zag piraten, Spanjaarden, Evette... Ann. Weer voelde hij de touwen en slingerde hij zich naar de overkant, maar hij viel nu: als een lappenpop stortte hij richting de zee.
Met een schok werd hij wakker. Hij was ergens wakker van geworden: daar bestond geen twijfel over. Verbaasd probeerde hij droom en werkelijkheid te onderscheiden toen hij zag dat de piratenkapitein hem gewekt had. 'Wat, wat is er?' mompelde hij verbaasd.

Geschrokken hield Evette haar adem in toen er iemand op de deur knopte. Als een razende veegde ze haar tranen af terwijl haar borst nog krampachtig naschokte. De deur ging langzaam open en een stem klonk die Evette niet gelijk verwacht had. 'Ann,' sprak ze met een hese stem die ze niet herkende als die van haarzelf, alsof ze verkouden was, of net wakker was geworden. 'Hoe is het... ben je niet gewond?'

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op di nov 17, 2015 10:16 pm

'Ik denk dat jij en ik moeten praten.' Ik wachtte tot hij rechtop was komen zitten. 'Ik heb je zien vechten Charles. Zag er prima uit.' Ik knikte even naar zijn bovenlichaam. 'En dat terwijl je behoorlijk afgebeuld bent. Dus, ik zat te denken...' Een korte stilte viel. 'Met wat training zou je een perfecte piraat zijn. Van mij mag je hier aan boord komen.' Rustig wachtte ik zijn antwoord af.

Ik zakte op het matras neer dat op de grond lag en trok mijn knieën dicht naar me toe. 'Nee, ik ben oké. De blauwe plekken gaan wel weer weg. Het scheelt dat ik lenig ben en de meeste mannen lomp.' Ik glimlachte zwakjes en keek toen naar haar gezicht. 'Gaat het?' Een hand werd naar Evette uitgereikt. 'Ik herinner me nog mijn eerste keer. Dat was.. tamelijk intens.'
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op zo nov 22, 2015 9:38 am

Even viel er een stilte waarin slechts het gekraak van het hout klonk: voetstappen boven hem op het dek, zacht gepraat even verderop waar een gewonde lag die vloekte: toen kwam er een zacht grinniklachje over Charles lippen heen. Nee, hij was niet gek geworden: Jack was het. 'Ik, piraat?' Zijn grinniklachje werd nu ongecontroleerde en even kreeg hij een ondraaglijke lachbui. 'Ga toch weg, laat me slapen, dit is toch niet echt. Neenee, ik ben vast weer aan het ijlen geslagen en word weer wakker in de cel...' Maar toen hij eindelijk kon stoppen met grinniken en het gezicht van de piratenkapitein voor zich zag, trok hij zijn wenkbrauwen op. Jack's gezicht vertoonde enkele zwarte vegen roet: eens schram liep over zijn wang, maar zijn ogen stonden vreemd onaangedaan terwijl hij de andere bleef aankijken. Charles schudde zijn hoofd. Nog niet helemaal zeker of hij nu ijlde of niet, sprak hij: 'Ik vrees dat je de verkeerde hebt gevraagd, Jack. Ik weet nu niet wat je met mij van plan bent dat je me überhaupt in leven hebt gehouden, maar doe het vlug en laat me verder met rust. Het piratenleven zal niks voor mij zijn.'

Evette keek de andere vrouw aan. Ze was met de nodige schrammen en blauwe plekken gedecoreerd: ze scheen niet ernstig gewond te wezen, maar zag er vermoeid uit. Evette beet op haar lip toen ze vroeg of ze in orde was. De tranen zaten vervelend hoog. 'Ik wil naar huis,' antwoordde ze met trillerige stem. Door de emoties was haar Franse accent nog overduidelijker dan anders. 'Ik wil naar huis. Terug naar mijn familie. Wanneer kan dat, Ann? Wanneer? Wat als er nog zo'n gevecht komt en... en...' O, weer gleden die tranen over haar wangen, hoe erg ze ook haar best deed om ze binnen te houden. 'Ik ben niet zoals jij. Ik ben niet zo sterk en ik kan niet vechten... Ik ben nutteloos op een schip en doodsbang.'

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op zo nov 22, 2015 10:23 am

Ik haalde zonder verdere emotie mijn schouders op. 'Er zit veel meer piraat in je dan je misschien denkt. Ik heb je zien vechten, je bemeesterd dat zwaard zonder enige moeite. Denk er maar over na.' Ik draaide me om en zette een paar passen van hem weg. Echter, toen draaide ik me weer om, om de man, zittend in zijn hangmat, in zijn ogen te kijken. 'Maar weet dat je de eerste bent met wie Ann schijnt te praten. Je lijkt me een man van eer.'
Zonder op een verder antwoord te wachten, liep ik weg.

'Denk je dat ik altijd zo was?' vroeg ik, zonder op te kijken naar Evette. 'En maak je geen zorgen. We zullen er heel spoedig zijn. Ik denk in twee dagen of zo.' Mijn vingers gleden over de rok van mijn jurk heen. 'Je moest eens weten hoeveel wij op elkaar lijken.' Ik glimlachte, maar niet van harte. De lach bevatte voornamelijk verdriet en pijn. Mijn vingers gleden nu naar mijn benen en ik begon aan een opgedroogde druppel bloed te krabben. 'Maar ik wilde niet meer leven zoals jij nu en ik snap niet dat iemand dat wel zou willen. Het spijt me heel erg.' Ik keek nu naar haar op. 'Je bent uitgehuwelijkt toch?' Even was ik stil. 'Wil je écht met hem trouwen?'
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op zo nov 22, 2015 11:06 am

Nu kon Charles niets doen dan hem alleen maar verbaasd aankijken. Hij zag hoe de man wegliep en Charles deed zijn mond open om nog iets te zeggen: hij klapte echter zijn kaken snel weer op elkaar. Ann. Hoe zou het met haar gaan? Was ze in orde? Hij sloeg zijn benen over de rand van de hangmat heen. Of beter gezegd: dat was zijn bedoeling. Het was alsof er lood in zijn benen zat en of zijn spieren van water waren: hij kwam niet verder dan één been over de hangmat heenslingeren. De ademhaling ging stotend door zijn neusgaten terwijl hij vocht tegen de opkomende pijn, die nu met schokken bliksem door zijn rug heen leek te schieten. Hij vloekte, kreunde, draaide zich om en sleepte zijn bed weer binnen de hangmat. Al had zijn leven er van afgehangen, hij kon niet meer: er zijn nu eenmaal grenzen aan het menselijk uithoudingsvermogen. Dan maar morgen bij Ann langs, Jack nog eens spreken en vergewissen dat Evette nog leefde. Maar vooral Ann.

Evette trok haar wenkbrauwen op terwijl de andere vrouw sprak. Haar stem was vreemd: niet hoog, niet laag, maar emotieloos, alsof geschreven woorden omgezet waren in geluid, zonder ook maar enige emotie... De lach, die haar ogen echter niet bereikte, sprak echter meer dan duizend woorden hadden kunnen zeggen. Evette plukte even aan de rok van de jurk die ze droeg, de smargardgroene, geborduurde jurk, van Ann geleend. Langzaam hief ze haar blik weer op en ontmoette de blik van de pirate, die haar nu net ook aankeek. 'Je bent uitgehuwelijkt, toch?' Evette kon niets anders doen dan knikken: maar op de vraag of ze écht met hem wilde trouwen, kwam er een strakke trek om haar mond heen te liggen. 'Het is een goede man,' antwoordde ze diplomatisch en nu was zij het die geen enkele emotie in haar stem door liet klinken. Niet verder over het onderwerp willen sprekend, maar vooral omdat ze meer wilde weten over de ander: 'Je bent van goede komaf, niet? Deze jurk... de jurk die ik draag, die jij draagt... het waren dure jurken van hoge kwaliteit. Waarom ben je nu als piraat op zee? Was je ook... uitgehuwelijkt?'

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op zo nov 22, 2015 11:26 am

Jack liep naar boven en ging daar dingetjes doen of zeuh.

Nu klonk een spottende lach. Een goede man, dat was precies wat elke vrouw zei die een liefdeloos huwelijk in ging. Mijn blik ging nu naar het gezicht van Evette toe en met een verbazingwekkende rustige stem zei ik haar: 'Ja ik was uitgehuwelijkt. Ik ben zelfs officieel getrouwd.' Een korte stilte werd gehouden. Een koude stilte, waarin ik wist dat ze afwachtte wat ik verder te zeggen had. Het was echter zo pijnlijk dat ik ongemerkt mijn nagels in mijn jurk drukte. 'Nog voordat we getrouwd waren... verkrachtte hij me. Bijna elke dag.' De tranen schoten in mijn ogen en snel verborg ik mijn hoofd tussen mijn knieën.
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op zo nov 22, 2015 11:38 am

Als van heel ver af hoorde Charles ritmische plonzen in het water: uiteraard, dacht hij onsamenhangend, alle doden die overboord werden gegooid met hun zeemansgraf... Niet veel later daarna was in een onrustige, maar diepe slaap gevallen.

Als Ann had verteld dat ze een buitenechtelijke relatie met een negerslaaf van de westelijke koloniën had gehad, had Evette niet minder verbaasd kunnen kijken. Haar ogen waren wijd opengesperd, maar al snel verduisterd door verdriet toen ze zag hoe erg de blonde vrouw voor haar brak: met een 'O, Ann, wat afschuwelijk!' sloeg ze haar armen om het meisje heen. Meer wist ze niet te doen, meer kon ze ook niet doen. Wat kon ze doen om het leed van de ander te verlichten? Ze voelde hoe woede, verdriet, vermoeidheid, angst maar bovenal ontzettende haat tegen alle mannen in het algemeen. 'Wat een klootzakken, wat een ontzettende, smerige...' Ze wist geen woorden om haar medeleven en frustratie te uiten, maar uitte een vloek in het Frans er tussen haar opeengeklemde tanden terwijl de tranen in haar ogen schoten, en vroeg toen uiteindelijk verward: 'Hoe ben je ontsnapt? Hoe ben je zo op een piratenschip gekomen?'

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op zo nov 22, 2015 11:50 am

Mijn stevige armen werden om de jonge vrouw heen geslagen. Geheel tegen mijn wil in, begon ik hard te huilen. Mijn lichaam schokte terwijl ik Evette stevig vast hield. 'Boodschappen...' murmelde ik. 'Ik ging boodschappen doen en toen zag ik Jack... Hij... Vroeger...' Ik wreef in mijn ogen, maar de tranen stroomden gewoon door. 'Ik smeekte hem mee te mogen. Hij kon geen nee tegen me zeggen.'
Langzaam kwam ik omhoog en ik probeerde te glimlachen. 'Sorry... Jij wilt naar huis en ik huil om iets wat ik al heb opgelost.' Met ruwe slag haalde ik de rug van mijn handen door beide ogen heen. 'Het is verleden tijd. Ik ben bij hem weg en ik hoef hem nooit meer te zien.' Ik draaide mijn hoofd lichtjes weg en probeerde het huilen te stoppen. Verdomme, hij was het niet waard om nog steeds mijn leven te verpesten, maar toch...
'Dwingen je ouders je?' vroeg ik toch aan Evette.
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op zo nov 22, 2015 12:27 pm

Evette hield de ander een moment stevig tegen zich aan. Het was vreemd, maar ze had het gevoel hoe een bond onstond. Ze wist niet waarom: misschien door het feit dat ze allebei uithuwelijkt waren (geweest) of misschien doordat ze de enige vrouwen op het schip waren; Evette wist het niet, maar het was er. Ze liet de ander uitpraten en glimlachte toen meelevend door de tranen heen. 'Jack is een goed persoon,' sprak ze en verbaaste zich over haar eigen woorden. Bij de vraag of haar eigen ouders haar dwongen, aarzelde ze. 'Nee,' sprak ze toen vermoeid. 'Maar ik heb ook geen andere keuze.' Weer aarzelden ze even, maar Ann was zo openhartig geweest dat Evette besloot het ook te doen. 'Ik ben van adel en mijn verloofde, Thomas Fergunson, is een bevelhebber van het Engelse leger. Frankrijk hoopte op deze manier tot een soort compromis te komen en de spanningen te verzachten tussen Engeland en Frankrijk. Ik heb hierin dus eigenlijk geen keuze. Het leven van vele mensen ligt in dit huwelijk.' Haar tranen waren weg; ze voelde zich nu alleen nog maar vermoeid, bedroefd en verdoofd, alsof ze teveel alcohol naar binnen had gegoten. 'Maar jij hebt er goed aan gedaan om voor jezelf te kiezen. Mannen horen vrouwen niet te mishandelen.'

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op zo nov 22, 2015 1:02 pm

Ik luisterde naar Evette en hoewel ik haar graag uit het huwelijk zou praten - alle rijke mannen waren zwijnen die hadden geleerd te krijgen wat ze maar wilden - snapte ik haar punt. Zacht nasnikkend keek ik weer naar haar op. 'Dat is een grote druk die op je ligt,' zei ik langzaam. 'Denk je dat het zal helpen? Als ik me niet vergis was je bijna gedood toch? Als je niet op het schip mee was gegaan?' Ik pakte haar rechterhand in mijn beide handen. 'Als hij... een goede man is en je denkt dat het dingen zal oplossen, dan houd ik je echt niet tegen.' Diezelfde gespannen stilte viel weer voor enkele seconden. 'Maar als je niet van hem houdt en twijfelt aan de uitkomsten, offer je leven dan niet op. Mijn ouders dwongen me en hebben me kapot gemaakt. Laat ze je niet kapot maken.' Mijn stem brak en snel sloeg ik mijn ogen neer. 'Sorry.'
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op zo nov 22, 2015 11:10 pm

'Puur door de leeghoofdige revolutionairen.' Haar stem was nu vreemd schor, alsof ze kou had gevat of net wakker was geworden. 'Als ik niet met mijn verloofde trouw wordt het alleen maar erger.' Met ogen die verduisterd waren door verdriet en medelijden keek ze de andere aan. 'Je hebt goed aan je beslissingen gedaan om voor jezelf te kiezen,' antwoordde ze en gaf een kneepje in de hand van Ann. 'Hier op het schip... De mannen zijn ruw, maar hoffelijk, en de kapitein zelf -' ze aarzelde zweeg, keek even afwezig rond en zei toen: 'Vinden jullie het erg als ik weer in de kajuit kom slapen? Ik wil nu niet graag alleem zijn na alles wat er is gebeurd.'

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op zo nov 22, 2015 11:22 pm

Ik knikte zacht op haar eerste woorden en toen sneller op haar laatste. 'Ja natuurlijk! Ik vond het wel leuk om een vrouwelijk kamergenootje te hebben.' Ik stond al op, maar zonder Anns hand los te laten. 'En Jack is een goede man, altijd al geweest. Hij is de enige man die ik met mijn leven vertrouw.' Ik bekeek Anns gezicht en wreef met mijn vrije hand mijn tranen weg. 'Hij beschermt je, dat beloof ik.'
Mijn blik viel kort op de jurk die ze droeg. Hij was valer geworden en had een ruwe, robuuste uitstraling gekregen. Hij was net als ik. Anders, ruwer, krachtiger.
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Maartje op wo dec 02, 2015 3:21 am

Evette glimlachte door haar tranen heen. Samen liepen ze door de gangboorden heen richting het dek en de kapiteinskajuit. Op het middendek waren enkele mannen aan het feesten: één zong een lied, nog wonderlijk melodieus, terwijl de anderen flessen doorgaven van zwart glas en lange halzen. Enkelen waren de buit van het Spaanse schip aan het verdelen. De toortsen flikkerden wild in de warme wind.
De ondergaande zon was als een rode bal, vlak boven het water: er verschenen al sterren aan de hemel. De mannen die op het dek zaten lachten naar Anne en Evette, één probeerde hen uit te nodigen om ook wat te drinken, maar Evette kon slechts zwijgend naar hoofd schudden, een prop in haar keel, maar met waardige houding en geen tranen, als een echte lady beaamd. Ze voelde zich echter leeg en oud, alsof al haar zinnen waren verdoofd. Ze draaide zich om naar Ann. 'Ik kom er zo aan,' sprak ze schor, liep toen verder, de smalle trappen op naar het bovenste achterdek, de rokken van de jurk ophoudend om er niet overheen te struikelen. Iets zat er haar nog dwars. Ze moest nog iets doen voordat ze zich in de hangmat kon laten vallen en vijf dagen kon slapen. Op het bovendek bij het roer had ze Jack gezien.
Hij zag er nog wonderlijk onaangedaan uit. Enige vlekken vuil bedekten zijn gezicht en kleding en hij was, evenals alle bemanningsleden, gedecoreerd met de nodige schrammen: maar hij zag er nog altijd uit als de kapitein van het hele schip, of beter: van een schip dat weer een strijd had gewonnen. Evette voelde ergens diep in haar lichaam een blos opkomen die zich langzaam uitbreidde tot haar wangen. Ze was blij dat de vallende schemering haar gloeiende wangen verborg. 'Jack?' sprak ze aarzelend toen ze goed en wel op het dek stond. Ze ging staan bij de reling, al was het alleen maar om wat steun te hebben in haar rug. 'Ik... nee, gefeliciteerd met je overwinning,' hakkelde ze terwijl ze hem aan bleef kijken. 'Maar ik moet je nog bedanken... dat je me gered had van die twee Spanjaarden.' Ze draaide zich nu om. 'En ik slaap vannacht weer in de kajuit, als je dat niet erg vindt.'

Maartje

Aantal berichten : 632
Registratiedatum : 17-07-12

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Claudia V op vr dec 04, 2015 12:53 am

Vanuit mijn ooghoeken had ik haar al aanzien komen, maar met mijn blik voor me op de zee gericht, dan weer op de mannen beneden, had ik rustig staan wachten tot ze bij me was. Ik liet mijn ogen naar de hare glijden en kreeg die welbekende lach weer op mijn gezicht. 'Natuurlijk, dat heb ik toch al eerder gezegd? Je bent hier veilig en ik breek nooit een belofte.' Op het volgende wat ze zei, knikte ik. 'Natuurlijk!' Ik bekeek haar gezicht in het weinige licht dat nog van de horizon kwam. Een vreemde begeerte kwam in me op, eentje die ik nog nooit had gevoeld. Ik had haar willen zeggen dat we over twee dagen op de ruilplaats waren, maar iets hield me tegen. Ik voelde er helemaal niets voor om haar uit te wisselen voor wat goud. Goud hadden we zat, we waren onverslaanbaar.
'Je mag nog op het dek wat drinken of zo,' zei ik daarom maar in de plaats. 'Kijk maar wat je doet. Mijn schip is jouw schip.' Een grijns kwam op mijn gezicht en ik verzette mijn hoed wat verder naar achter. 'Soort van dan.' Een lach klonk.

Ik bleef beneden wachten en zag hoe Ann rustig naar boven toe liep, naar Jack toe. Ik draaide me om en ging maar even bij de mannen zitten. Gewillig pakte ik de fles aan en nam ik twee grote slokken. Mijn wonden waren een beetje pijn gaan doen en eerlijk, ik had nooit dat hele piratengedoe met alcohol begrepen, tot ik er zelf één was. Het drinken nam de scherpe randen weg van de pijn en liet je bovendien nog eens heerlijk slapen.
De mannen om me heen zagen er gehavend uit, maar bij de meeste was de arts volgens mij al langs geweest. Ik zag de schrammen glimmen in het licht van het vet dat erop was gesmeerd. Even voelde ik me vrolijk, bijna gelukkig. Dit was mijn thuis.
avatar
Claudia V

Aantal berichten : 636
Registratiedatum : 17-07-12
Leeftijd : 21

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: A pirate's life for me

Bericht  Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Go down

Pagina 5 van 16 Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 10 ... 16  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven

- Soortgelijke onderwerpen

 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum